Femke Broeders-Bol ligt met brons op EK op schema voor de Spelen
Nog twee jaar heeft Femke Broeders-Bol om haar ontdekkingstocht op de 800 meter te vervolmaken. Op de Spelen in Los Angeles moeten haar ervaringen resulteren in olympisch eremetaal. Een eerste test na slechts een luttel aantal races op het voor haar onbekende nummer doorstond ze met glans. Op de EK in Birmingham werd de Amersfoortse derde. Het brons fonkelde nog meer omdat Bol het nationale record van Ellen van Langen evenaarde (1.55,54).
Twee atletes bleven haar voor, de Zwitserse Audrey Werro die met 1.54,81 het goud won en de Britse Keely Hodgkinson (1.55,01). Geen koekenbakkers op de atletiekbaan, Werro kwam in het voorjaar in de buurt van het uit 1983 stammende wereldrecord van Kratochvilova (1.53,28) en Hodgkinson is de regerend olympisch kampioene. Zij zullen voor Broeders-Bol in de aanloop naar de Spelen het referentiepunt blijven. Verslaat ze hen, dan kan ze iedereen aan.
Op de EK was de 800 meter van de vrouwen een race waar door iedereen naar werd uitgezien. Zouden de drie matadoren elkaar opjutten richting het mondiale record dat stamde uit de tijd dat doping in het Oostblok zo’n beetje onderdeel was van het dagelijks ontbijt? Zover kwam het niet, maar een race van hoog gehalte werd het wel degelijk. Van tactisch aftasten was geen sprake. Werro nestelde zich al snel naast Hodgkinson en trok nog voor het eind van de eerste ronde flink door. De thuisloopster beet zich vast in het spoor van haar Zwitserse rivale, terwijl Broeders-Bol uitstekend volgde. Zo trok het drietal samen de laatste rechte lijn in, klaar voor de eindsprint.
Werro die in de halve finale buiten haar schuld ten val was gekomen en na protest door de jury werd toegevoegd, gaf de koppositie niet meer uit handen, al kwam Hodgkinson nog wel dichtbij. Bol ontbeerde de kracht voor een stunt, maar lijkt met haar lange passen nog lang niet aan haar grens te zitten.
Ze glunderde met de bronzen plak om haar nek. ‘Ik ben er echt heel blij mee,’ zei de Amersfoortse tegen de NOS. ‘Als je aan de start staat, ga je altijd voor goud. Gewoon racen. Dat dit de uitslag is, daar ben ik echt heel trots op en blij mee.’
Even leek ze in de finale in het gedrang te komen, maar ze loste het uitstekend op. ‘Ik vind het superleuk dat ik een evenaring heb van het record van Ellen. Zij is zo'n legende, dat we het nu samen hebben is echt super.’
Estafetteteams
De vrouwenestafetteploeg 4x400 meter was favoriet voor de Europese titel. Zonder Broeders-Bol en Lieke Klaver die druk waren met hun individuele races, werd eenvoudig de finale gehaald. Daarin waren de kanonnen er wel bij. Nederland bouwde een grote voorsprong op dankzij startloopster Myrte van der Schoot, Lieke Klaver en Eveline Saalberg. Broeders-Bol mocht het afmaken. Even smolt de voorsprong weg, maar de Amersfoortse had nog energie over voor haar eindschot. Het was het vijfde goud voor Nederland dat in het medailleklassement als vierde eindigde. De mannen pakten historisch brons dankzij een sterk slot van Jonas Phijffers.
Op de sprintnummers ging het minder met de relayteams. De mannen van de 4x100m werden ietwat teleurstellend vierde. De vrouwen waren al in de serie kansloos uitgeschakeld. De Utrechtse N’ketia Seedo was daar niet bij, ze had zich voor aanvang van de EK reeds afgemeld vanwege een blessure.