Kwintelooyen Run: populair en een beetje kneuterig
De Kwintelooyen Run is een heuvelachtige en uitdagende bosloop dankzij het unieke landschap van deze voormalige zandgroeve.
Fotocredits: Max ter Burg
Duizend deelnemers, meer is niet toegestaan bij de Kwintelooyen Run, een hardloopwedstrijd tussen Rhenen en Veenendaal. Dit jaar wordt op zaterdag 19 september de elfde editie gelopen. De Utrechtse Sportkrant sprak met een van de initiatiefnemers, Erik Dekker.
‘De Kwintelooyenrun is ontstaan doordat Evert Jan Poppe, een goede vriend van me, zich had opgegeven voor de Muskathlon,’ vertelt Erik Dekker (39 jaar). ‘Een muskathlon is een evenement van een stichting die geld inzamelt voor goede doelen.’ De website van Muskathlon verklaart: ‘De Muskathlon is een beweging voor recht. In een traject van meerdere maanden staan drie zaken centraal: sport, fondsenwerving en gerechtigheid. Je hoeft absoluut geen topsporter te zijn om mee te doen. Samen reizen we naar de frontlinie om te helpen én om ons hart te laten raken.’
Zandgat
Dekker vervolgt: ‘Deelnemers moeten zelf een evenement organiseren en de opbrengst is bestemd voor een goed doel. Evert Jan Poppe koos voor een loopevenement in de Dominicaanse Republiek. Zijn probleem was, dat hij geen hardloopnetwerk had. Maar ik heb dat wel. Samen met Richard van Keulen (clubgenoot van VAV) bedachten we een hardloopwedstrijd in het recreatieterrein Kwintelooyen, voor de oude Veenendalers: het vroegere zandgat. We rekenden de eerste keer op 100 tot 150 deelnemers, het werden er 450. Dat gaf veel motivatie om dit nog een keer te doen. Dus ik ben ook een muskathlon-traject ingegaan, voor een prestatieloop van 63km in Oeganda. Een jaar later ging Richard van Keulen naar Ethiopië, terwijl Evert Jan een jaar later nog een project in Tanzania deed. Elke keer was de opbrengst van de Kwintelooyen Run bestemd voor deze goede doelen. Om de organisatie van de run te kunnen professionaliseren hadden we in het tweede jaar een stichting opgericht. Die stichting bestaat uit Evert Jan Poppe, Evert Dirkse, Richard van Keulen en mij.’
Lang licht
‘De eerste jaren organiseerden we de run als een winterrun op de derde zaterdag van januari. Dat hebben we acht jaar gedaan. Toen kwam het verzoek van de Gemeente Rhenen om de binnencirkel van Kwintelooyen niet meer te gebruiken als parkeerplaats, omdat de ondergrond dan kapot wordt gereden. We hebben de run toen opgeschoven naar het voorjaar, in april. Tijdens die editie, in 2024, regende het pijpenstelen. Bovendien werd de regelgeving aangescherpt, omdat de loop midden in het broedseizoen werd gehouden. De motorcross was daar al de dupe van, maar wij konden vrij eenvoudig doorschuiven. Dat broedseizoen loopt van half maart tot half juli, daarna is de zomervakantie, dus keken we naar september of oktober. Daarbij houden we ook nog rekening met loopevenementen in de regio en met eventuele marathons. We kwamen uit bij de derde zaterdag van september, dit jaar dus 19 september. Dat is na de vakantieperiode, als het ’s avonds ook nog lang licht is, in tegenstelling tot januari, als het om 17.00 uur al donker is. Dat scheelt aanmerkelijk bij de opbouw van het evenement.’
Respect
‘We begonnen het eerste jaar met 450 lopers, het tweede jaar werden dat er bijna 800 en al snel zaten we op 1000 deelnemers. Dat is ook onze limiet, want de vergunningverlener, de Gemeente Rhenen, staat op Kwintelooyen alleen evenementen toe met maximaal duizend deelnemers. Daar worden we op afgerekend en dat respecteren we. Ons doel is daarom ook niet om de grootste te worden, maar relatief klein, goed hanteerbaar en zelfs een beetje kneuterig. We willen de deelnemers een leuke dag bieden die goed is georganiseerd. Daarbij respecteren we de natuur. We leveren het parcours schoon op door na afloop met een ploeg de hele route na te lopen en op te ruimen. We leveren het terrein waarschijnlijk schoner op, dan hoe we het aantreffen, hahaha. Bovendien houden we rekening met de ecologie en als het wenselijk is om bepaalde paden links te laten liggen, dan doen we dat ook.’
Het parcours op Kwintelooyen staat bekend als best uitdagend, met 200 hoogtemeters op de tien kilometer. ‘De route is volledig onverhard en ook dit jaar kiezen we ervoor om na de start direct de hoogte in te gaan. Toeschouwers kunnen de loop op schermen volgen dankzij beelden van camera’s onderweg en drones. Delen van de wedstrijd kunnen zelfs worden gestreamd.’
Tegenprestatie
‘Inmiddels hebben we een aantal trouwe sponsors aan ons weten te binden die samen onze kosten financieren, zoals de vergunningen, die steeds duurder worden. Bovendien worden we geholpen door zo’n tachtig vrijwilligers en die willen we op de dag van het evenement ook een beetje in de watten leggen. Het inschrijfgeld van de deelnemers komt volledig ten goede aan de goede doelen, die we elk jaar uitkiezen. In de afgelopen tien jaar is er zo’n 120.000 tot 130.000 euro naar goede doelen gegaan. Deelnemers waarderen dat ook. De goede doelen bieden zich soms zelf aan, of worden aanbevolen door mensen uit de organisatie of deelnemers. Wij selecteren vooral iets minder grote projecten, bij voorkeur met een regionale inslag, rond Veenendaal en Rhenen. Dit jaar is de opbrengst voor Q-Dreams in De Glind en Netwerk voor jou in Veenendaal. We vragen wel om een tegenprestatie, zoals zichtbaarheid en aanwezigheid op de dag zelf en handjes tijdens het evenement. Het mes snijdt dan aan twee kanten.’
Parkeerdruk
‘Ook de meeste sponsors, vrijwilligers en deelnemers komen uit Veenendaal, net zoals wij als stichtingsbestuur uit Veenendaal komen. Maar het evenement valt onder de vergunning van de Gemeente Rhenen, waarmee we een uitstekend contact hebben. Overigens komen de deelnemers overal vandaan. We hebben dit jaar zelfs inschrijvingen uit Ierland. Omdat we met een maximum van duizend deelnemers werken, hebben we een standaard programma, met een kidsrun van 1000 meter, de HaVe Verwarming 5km, de Vastgoed Brigade 10km en de Kudo 15km. Elk parcours is uniek, waarbij de 15km een combinatie is van de 5 en 10km. Het programma richten we zo in dat we de parkeerdruk ook kunnen spreiden, doordat de ene groep alweer weg is als de andere groep komt.’
Olomouc
Erik Dekker stond als veelbelovende junior-atleet aan de start van veel hardloopwedstrijden. De beginfase van zijn seniorenperiode combineerde hij met zijn studie, met als beste resultaten een tweede en derde plaats op een NK. ‘Ik was net niet goed genoeg. Grote wedstrijden worden vaak beslist in een eindsprint en op dat onderdeel schoot ik tekort. Om internationaal mee te kunnen doen moet je nationaal winnen. Dan komt het moment dat je moet kiezen: Leg ik me helemaal toe op de atletiek of kies ik voor je maatschappelijke carrière? Ik heb toen voor het laatste gekozen. Maar atletiek was niet mijn eerste sportbeleving. Ik was een druk jongetje en mocht mee naar voetbal bij de Merino’s. Pas daarna belandde ik bij de atletiekvereniging VAV en kreeg ik vooral interesse in de lange afstanden. Ik heb eenmaal de Kwintelooyen Run meegelopen, maar de vergunning laat dat nu niet meer toe. Als het moet, moet ik snel ter plaatse kunnen zijn.’ Zijn loopje van 2026 heeft Dekker inmiddels al gehad in Olomouc. Daar vond op 13 juni de jaarlijkse Mattoni Halve Marathon plaats. Veenendaal en Olomouc hebben een stedenband en wisselen onder meer sportieve deelnemers uit bij evenementen. Dit jaar liepen Dekker en Jannik Klumpenaar mee in de Tsjechische halve marathon, dankzij de Stichting Stedenband Veenendaal.
