Afscheid in mineur voor Xan de Waard na missen wereldtitel
De laatste wedstrijd in haar imposante loopbaan is voor SCHC-hockeyster Xan de Waard in mineur geëindigd. Na een decennium van louter successen verloor Oranje in de finale van het WK - in eigen nog land wel - via shoot-outs van Argentinië. De mannen werden in de halve finale uitgeschakeld door Spanje. De geest van Kampong waarde flink rond in dit treffen met een negatieve hoofdrol voor Duco Telgenkamp. Ook het brons ging aan de neus van Oranje voorbij.
De vrouwen waren torenhoog favoriet sinds ze na de verloren olympische finale in 2016 nooit meer een nederlaag hoefden te incasseren op de Spelen, een WK en een EK. Extra zuur was dat in het eigen vertrouwde Wagenerstadion in Amsterdam een eind kwam aan de stroom successen. ´
De wedstrijden in de groepsfases werden weliswaar met groot gemak door Oranje gewonnen, maar in de halve finale tekende zich al af dat de topvorm ontbrak. Tegen België werd gezwijnd. De gelijkmaker van de zuiderburen werd na ingrijpen van de videoscheidsrechter op discutabele gronden afgekeurd. De Belgische speelsters waren furieus, spraken zelfs in het heetst van de strijd dat van hogerhand de olympisch kampioen kennelijk moest winnen.
In de finale begon Nederland nog wel aardig, maar de Argentijnse vrouwen konden vertrouwen op een hechte verdediging. Toch brak Yibbi Jansen de ban, de eerste de beste strafcorner werd door de goalgetter van SCHC verzilverd. Maar na rust kwam de ploeg onder grote druk te staan. Argentinië kreeg de ene na de andere strafcorner en een rake klap kon niet uitblijven. Die kwam er zes minuten voor tijd. Een onmachtig Oranje liet het maar op shoot-outs aankomen, vertrouwend op doelvrouwe Anne Veenendaal.
Die kon echter weinig uitrichten na missers van Pien Sanders en Felice Albers. Marijn Veen deed nog wel iets terug, maar het beslissend toetje mondde uit in een deceptie toen ook nog eens Freek Moes miste.
Xan de Waard, jarenlang de regisseur van SCHC en het Nederlands elftal op het middenveld en tweemaal uitgeroepen tot beste speelster van de wereld, berustte in de nederlaag. Ze was de enige speelster van Oranje die wist hoe een nederlaag in de finale van een groot titeltoernooi voelde. Ze was er al bij in 2016 in Rio, waar Engeland er met olympisch goud vandoor ging. ‘Als we eerlijk zijn, hebben zij het gewoon beter gedaan’, vertelde ze nuchter tegen hockey.nl. De nederlaag in haar 252ste en laatste interland deed vooral pijn omdat ze haar ploeggenoten de wereldtitel zo gunde. ‘Ik voel me heel vol met liefde. Van het team, maar ook van mijn familie. Dat gevoel gaat door deze verloren finale niet veranderen.’ Wel was ze fysiek aan het eind van haar Latijn. ‘Het toernooi heeft er behoorlijk ingehakt. Ik heb mezelf helemaal leeggetrokken.’
Op de valreep ontving De Waard nog de prijs van de beste speelster van het toernooi, terwijl Yibbi Jansen met acht doelpunten topscorer werd.
Kampong
In de halve finale van de mannen stond Oranje-spits Jip Janssen tegenover de Spaanse doelman Luis Calzado. Beiden staan onder contract bij de Utrechtse club Kampong en zullen bij de start van de competitie nog wel even terugblikken op het WK. Bij een 1-1 stand, doelpunt van Koen Bijen, liet Duco Telgenkamp die Kampong verlaat voor Amsterdam zich provoceren door een schreeuwende Spaanse verdediger. Telgenkamp deelde een opzichtige duw uit en mocht tien minuten op de strafbank plaatsnemen.
In die periode ging het helemaal mis bij Oranje en Spanje liep uit naar 4-1. De twee Nederlandse treffers in de slotfase ware slechts van belang voor de statistieken. Telgenkamp trok het boetekleed aan, al wees hij ook naar zijn karakter. ‘Ik speel met emotie en laat me soms uit de tent lokken. Misschien is dat de onvolwassenheid in mijn spel, maar het is niet anders.´ Zijn ploeggenoten namen hem weinig kwalijk en dat gold in feite ook ook voor bondscoach Jeroen Delmee: ‘Het is niet goed, maar dat weet hij zelf ook wel. Hij scoort ook veel voor ons. Winnen doe je samen en verliezen ook.’