Brons op WK maximaal haalbare voor Puck Pieterse na dure val

Puck Pieterse is voor de derde keer derde van de wereld geworden tijdens de WK veldrijden.
Fotocredits: Geert Lommers/Utrechtse Sportkrant

Brons in 2024, brons in 2025, brons in 2026. Puck Pieterse, jaren geleden wereldkampioen bij de beloften, droomde stilletjes van goud maar meer dan de derde plaats zat er niet in bij het WK veldrijden in Hulst. Daarvoor maakte de Amersfoortse een te dure fout. In de steile afdaling tuimelde ze hard tegen de bemodderde ondergrond. Lucinda Brand bleek hersteld van een mindere periode en werd wereldkampioen, het zilver ging naar Ceylin Alvarado.

Het werd zodoende opnieuw een 1-2-3 voor Nederland, waar vooraf toch wel een beetje twijfels over waren. Brand leek een beetje over haar top heen. De hele winter was ze nagenoeg onverslaanbaar, maar op het NK stelde ze teleur en nog meer in de wereldbeker in Maasmechelen waar ze ternauwernood tiende werd. Plausibele verklaringen voor de kleine terugval waren er ook. In december was haar moeder overleden en in Maasmechelen had ze wat last van haar kuit.

Vooraf was het zodoende open op wie van de drie je je geld moest zetten. De interviewtjes voor de start maakten wel iets duidelijk. Terwijl Brand zich opgewekt en heel losjes opstelde, droop de gespannenheid van het gezicht van Pieterse. Alvarado wilde helemaal niet voor de camera verschijnen.

Bloed 

Meteen na de start bleek dat de jonkies bloed roken. Pieterse dook als eerste het veld in, op de voet gevolgd door Alvarado. De 36-jarige Brand volgde wat meters achter hen. ‘Ik wilde rustig beginnen, eerst een beetje de kat uit de boom kijken.’

De hele eerste ronde gaf Pieterse het tempo aan. Ze deelde wat speldenprikjes uit maar weg kwam ze niet op het gevarieerde parcours waar het telkens op en af ging. Ze gebaarde dat Alvarado, ploeggenoot bij Fenix-Deceuninck, het wel mocht overnemen en die deed dat ook. Maar Brand had zich inmiddels vast in hun wiel genesteld, waardoor de aandringende buitendse concurrenten allen op hun plaats waren gezet.

Brand nam het commando over en zette haar landgenoten onder druk. Pieterse koos bij de afdaling voor een ander spoor en dat bleek een misrekening. Ze sloeg half over de kop en gleed nog wat door. De Amersfoortse had tijd nodig om bij te komen en belandde in een groepje met achtervolgers. Ze besefte dat het gat van ruim een halve minuut veel te groot was.

Vooraan ging ook Brand onderuit, zodat Alvarado - wereldkampioen in 2020 - weer kon aansluiten. Tot Brand op het lange rechte stuk voor de reusachtige VIP-tent haar power benutte. Ze reed weg en zette de kroon op haar carrière.

Al was de wereldtitel uit beeld, Pieterse bleef strijdbaar en versnelde in de slotronde. Alleen Kata Blanka Vas kwam nog in haar wiel maar een slippertje hield de Hongaarse op de vierde plaats.

Te veel risico

Pieterse kwam tikkend tegen haar helm over de streep, alsof ze wilde zeggen, ik had mijn koppie meer moeten gebruiken. Maar de lach was er weer snel, sneller dan bij Alvarado die moeite had om haar teleurstelling te verwerken.

Had Pieterse zonder die val wereldkampioen kunnen worden? ‘Dat zullen we nooit weten. Als je wil winnen, dan moet je nooit zo vallen. Misschien heb ik te veel risico genomen. Ik was echt even uit mijn ritme en moest bijkomen om te kijken wat de schade was. En op dit rondje is tien seconden al een groot gat om te overbruggen. Na de val was derde denk ik het maximale. Lucinda is de dikverdiende winnaar.’

Brand genoot zichtbaar van haar tweede wereldtitel. Ook in 2021 was ze de beste geweest maar dat was in de coronaperiode zonder toeschouwers. ‘Nu, in eigen land met zoveel publiek, een heerlijk gevoel.’