Op de finish glipt het brons uit de handen van Selma Poutsma

Het scheelde heel weinig of Selma Poutsma had een individuele bronzen medaille veroverd op de Olympische Winterspelen. In de finale van de 500 meter reed ze lang in derde positie, maar kwam op het eind een voetje te kort. Toch kon er gejuicht worden in het Nederlandse kamp. Xandra Velzeboer was oppermachtig op de sprint en reed in al haar races van start tot finish aan kop. Haar goud poetste de teleurstelling twee dagen eerder van de mixed relay weg.

Selma Poutsma

Zowel in de kwartfinale als in de halve finale eindigde Poutsma niet bij de beste twee wat directe plaatsing betekende, maar ging ze door vanwege haar snelle tijd. In de halve finale zaten alle drie de Nederlandse vrouwen in dezelfde race. Michelle Velzeboer haakte af door een val. Haar oudere zus Xandra Velzeboer tekende voor een wereldrecord, waardoor Poutsma in haar slipstream de snelste nummer drie werd.

Het betekende wel dat ze in de finale moest starten op de derde positie. Bij de eerste bocht lag ze ook op die plaats achter Xandra Velzeboer en de geslepen Arianna Fontana. Ze loerde op een kans om de Italiaanse binnendoor te passeren, maar zag geen gaatje. Sterker, op de finish glipte het brons uit haar handen door een actie van de Canadese Courtney Sarault. ´Ik lag lang op koers voor brons, het lukte helaas niet die plaats vast te houden. Ik zat een beetje klem. Ik heb wel genoten van de finaleplaats. Maar als je in de finale zit wil je sowieso ook een medaille. Jammer dat het op de laatste centimeters net niet lukte. Ik ben heel blij voor Xandra dat ze het heeft waargemaakt, ze was echt de snelste,´ zei ze tegen de NOS.

Een fikse streep door de rekening was de voortijdige uitschakeling van het mixed relayteam. Dominant in de wereldbekers en een medaille lag voor het oprapen, was de verwachting. Poutsma was opgesteld in de kwartfinale, waarin Nederland geen problemen kende. In de halve finale nam Michelle Velzeboer haar plaats in. Met Jens van ’t Wout op kop leek er halverwege geen vuiltje aan de lucht. Even later ging het op gruwelijke wijze mis. Xandra Velzeboer ging, onder druk gezet door een Chinese, onderuit en weg was de finaleplaats en de mogelijke medaille.

De analytici buitelden over elkaar heen met verklaringen. Van ’t Wout zou het tempo te veel hebben laten zakken, waardoor Nederland in de problemen kwam bij de aflossing. Hij verdedigde zich met ‘temporiseren was de afspraak’. Overigens bleek later dat Van ´t Wout, die enkele minuten na Xandra Velzeboer goud pakte op de 1000m, een braam op de schaats had gehad. Feit was dat Oranje, door velen beschouwd als het sterkste team, de zakelijkheid miste om koeltjes de laatste hobbel voor de medaillerace te nemen. De winst in de B-finale, weer met Poutsma, in een nieuw olympisch record verergerde alleen maar de pijn van het missen van eremetaal.