Puck Pieterse mist goede benen in finale van bizarre Strade Bianche
Hoofdschuddend passeerde Puck Pieterse de finish na een krankzinnige editie van de Strade Bianche Donne. Het was haar eerste wegkoers van het jaar en meteen had ze uitzicht op een scalp van de hors categorie. Maar in de straten van Siena kon de klimkoningin van de Waalse Pijl niet mee op het steilste stuk van zestien procent. Vechtend tegen het onvermijdelijke haakte ze af. Zesde. Voor Marianne Vos, maar achter onder meer de verrassende Elise Chabbey.
De Strade Bianche bestaat nog niet zo lang, maar heeft in een paar jaar tijd een enorme reputatie opgebouwd. Er wordt al gesproken over het zesde wielermonument, een status die de Amstel Gold Race nooit ten deel is gevallen. Maar de helse hellingen, het opwaaiend stof, de verraderlijke steentjes en de onverharde grintpaden geven de koers door het lieflijke Toscaanse land een duivels karakter. Lekke banden, die horen er natuurlijk bij wanneer het wegdek niet geasfalteerd is, maar om ook nog eens de verkeerde kant te worden opgestuurd wanneer je verbeten jacht maakt op een ontsnapt groepje met daarin niet de eersten de besten?
Het overkwam Demi Vollering, de tweevoudige winnares op Piazza del Campo die als topfavoriete van start was gegaan. Met nog ruim dertig kilometer voor de boeg was ze door een lekke band de kopgroep kwijtgeraakt en in een groep achtervolgers beland. Voor hen sloeg een wedstrijdmotard een verkeerd grindpad in en de rensters gingen achter hem aan. Pas na een paar honderd meter kwamen ze tot het besef dat ze buiten het parcours zaten. Het was gebeurd met de jacht want het gat was ineens enorm groot geworden.
Ook in het begin van de koers stapelden de incidenten zich op. Al op de eerste gravelstrook ontstond een grote valpartij die verschillende slachtoffers maakte in het nerveuze peloton. Op de steile stroken van Le Tolfe kreeg de chaos een nieuwe dimensie. Letizia Borghesi schoot het publiek in, Tourwinnares Pauline Ferrand-Prévot kende materiaalpech en moest lang wachten op hulp. Ze was net weer in de buurt van de achtervolgers toen die tot haar stomme verbazing omkeerden.
Het resultaat was dat nog maar een kleine groep rensters aanspraak mocht maken op de overwinning. Dat waren namens Nederland Puck Pieterse die bij verschillende aanvallen betrokken was geweest, Marianne Vos en Shirin van Anrooij, niet geheel toevallig ook stuk voor stuk uitstekende cyclocrossers. Elisa Longo Borghini en Kasia Niewiadoma waren echter duidelijk beter op de beklimmingen, al weigerde met name Pieterse zich daar bij neer te leggen. Toen de twee een gaatje hadden geslagen maar niet wilden samenwerken sloot de Amersfoortse aan en gebaarde hen door te rijden. Vergeefs en even later voegde zich nog een vijftal bij de drie vooraan.
In de bloedstollende finale gingen Van Anrooij en Vos er als eersten af. Even later moest een knokkende Pieterse op de Via Santa Caterina de beste klimmers laten gaan. Die gaven elkaar geen centimeter toe, waardoor ze bijna nog met de sturen tegen elkaar uit de bocht vlogen. Chabbey, ploeggenote van Vollering bij FDJ, had nog de meeste reserves voor Kasia Niewiadoma en Franziska Koch. ‘Het was zwaar, maar dat gold voor iedereen,’ zei Pieterse na afloop bij Eurosport. ’In de laatste vijf kilometer probeerde ik te wachten op de laatste klim, maar ik had de benen gewoon niet meer.’
Bij de mannen begon Tadej Pogačar aan een solo van tachtig kilometer en maakte die winnend af. Het jonge Franse talent Paul Seixas werd tweede, Isaac del Toro derde.