Tranen bij Selma Poutsma na missen van medaille, maar ook tranen van blijdschap
De Nederlandse shorttrackploeg ging naar de Winterspelen in de overtuiging dat haar kracht hem zat in de relayteams. Alle aflossingsploegen - de mixed, de mannen en met name de vrouwen – domineerden de laatste wereldbekers, terwijl de oogst op individueel gebied nogal karig was. Het liep anders. De teller staat in Milaan juist op vier persoonlijke gouden plakken, terwijl de mixed en de vrouwen sneuvelden door een val. Geen medaille dus voor Selma Poutsma.
Selma Poutsma
Fotocredits: Team Essent
De import-Utrechtse had maar wat graag de olympische titel op dit onderdeel willen prolongeren. In Beijing tekende ze vier jaar geleden met Yara van Kerkhof (gestopt), Xandra Velzeboer en Suzanne Schulting voor een sprankelende race die met de olympische titel werd bekroond. Net als Poutsma waren Velzeboer en Schulting ook nu weer van de partij bij het vrouwen relayteam, zij het dat laatstgenoemde op de reservebank zat en Zoë Deltrap op het ijs stond.
Nu ging het in de finale mis. Nederland reed in tweede positie toen Michelle Velzeboer na de aflossing op de Canadese voor haar botste. Ze kon zich niet staande houden en gleed naar de boarding. Weg goud en weg ook een medaille want de jury oordeelde dat er niets onreglementairs was gebeurd.
Nederland werd vierde, achter Zuid-Korea, Italië en Canada.
Had Poutsma te hard geduwd bij de wissel? Had Michelle Velzeboer de Canadese niet kunnen ontwijken? Vragen te over, maar de meest plausibele verklaring was dat het gewoon pure pech was geweest. De tranen bij de treurende Poutsma werden een kwartiertje later tranen van blijdschap. Haar vriend Melle van ’t Wout pakte na jaren van blessureleed eindelijk een prijs op het hoogste podium. Hij won op de 500m olympisch zilver, tot grote vreugde ook van broer Jens die zelf vergeefs jacht maakte op zijn derde goud en met brons genoegen moest nemen. Het deerde hem niet, de vreugde voor zijn broer was vele malen groter.