Volledig gesloopt haalt Bart Lemmen finish van WK niet
Bart Lemmen.
Fotocredits: Team Visma - Lease a bike
In zijn tweede WK bij de eliteprofs stierf Bart Lemmen duizend doden op de fiets. Het was de bedoeling dat de Utrechter kopman Mathieu van der Poel zou bijstaan in de finale, maar die haalde hij niet. Van der Poel was daar zelf verantwoordelijk voor. Al vroeg gooide hij op het zware parcours in Montreal de knuppel in het hoenderhok, waarna zich een knotsgekke koers ontwikkelde. Na het optrekken van de kruitdampen was Brandon McNulty wereldkampioen.
Van der Poel verloor de sprint om de tweede plaats van Michael Matthews en ontving net als twee jaar geleden in Zürich het brons. De Nederlander was wel de absolute smaakmaker geweest. Hij wilde niet wachten tot hij door de betere klimmers geslacht zou worden, maar hen zelf achter de feiten aan laten lopen door ver van te voren onrust te stoken en de koers loodzwaar te maken. Met onder meer zijn eeuwige rivaal Wout van Aert zorgde hij op ruim 90 kilometer voor de finish voor een schifting en dwong klimgeiten als Isaac del Toro, Paul Seixas en Remco Evenepoel tot achtervolgen. Het viel nimmer stil, behalve dan toen er vooraan een samensmelting tot stand kwam. Meteen greep McNulty zijn kans en de Amerikaan hield stand, al bedroeg zijn voorsprong eventjes slechts acht seconden. De achtervolgers keken naar elkaar, wie gaat hem halen? Niemand dus en hij profiteerde dankbaar van de collectieve vermoeidheid die het overgebleven peloton in zijn greep hield. McNulty, in het dagelijks leven ‘knecht’ van de door een val afwezige uittredende wereldkampioen Tadej Pogacar, kon het zelf ook niet geloven en liet op het podium zijn tranen de vrije loop. De 28-jarige Amerikaan zag er uit als een man van zestig, zo hadden de inspanningen hem getekend.
Gesloopt
Die inspanningen werden Bart Lemmen te veel. Volledig gesloopt gaf de voormalige beroepsmilitair voortijdig op. De waardering van de Utrechter voor zijn kopman was groot. ‘Heel slim van Mathieu dat hij zelf opent. Zo hou je altijd controle en daar is hij ook heel goed in. En hij laat ook zien dat hij de benen heeft. Tactiek is één, maar het is zo’n zware ronde dat je ook gewoon de benen nodig hebt.’
En die had de wereldkampioen op de weg van 2023, al lukte het dan net niet om de regenboogtrui te veroveren. ‘Ik heb de koers gereden zoals ik wilde. Ik denk dat ik een enorm sterke wedstrijd rij,’ vertelde Van der Poel bij de NOS. ‘Ik was steeds de aanvallen voor. Dat was een beetje wat ik in gedachten had. Ik wilde de koers hard maken en het moment voor zijn dat de grote mannen gingen op dat klimmetje. Ik wist dat het dan lastig zou worden voor mij.’
Het was in Canada zowel bij de mannen als de vrouwen – met Demi Vollering als wereldkampioen en een glansrol van Puck Pieterse – het mooiste WK ooit. Groningen en Drenthe die het WK van 2034 toegewezen hebben gekregen, zullen een flinke kluif hebben om Montreal 2026 te evenaren, laat staan te overtreffen. Al is het alleen maar om een parcours uit stippelen dat een slijtageslag garandeert.