‘We zijn helemaal zelfvoorzienend’

Jaap Schouten (rechts) en Toon Hak voor de eregalerij van SV Achterveld. ‘De vrouwen en meisjes zorgen voor een heel andere dynamiek binnen de club.’
Fotocredits: Utrechtse Sportkrant.

Wie iets over de geschiedenis van SV Achterveld wil weten, raadplege de heren Jaap Schouten en Toon Hak, beiden 70 jaar. Schouten heeft zo’n beetje een wandelend, dan wel mobiel archief bestaande uit plakboeken en parafernalia, in de loop der jaren bedacht en vormgegeven. Hak daarentegen heeft een geheugen als een olifant.

Ze hebben hun sporen verziend (of doen dat nog) bij de club die op 20 juni 2026 80 jaar bestond. De oprichting was al dan niet toevallig ruim een jaar na het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog. ‘Misschien dat na die donkere periode het lokale verenigingsleven weer op gang kwam’, denken beiden. Kijk naar Roda ’46 – uit het nabij gelegen Leusden – dat ook in 1946 is opgericht.

Timmerman in ruste Hak kent een opmerkelijk voetbalverleden. ‘Ik begon pas op mijn 18e. Dat is vrij laat ja. Ik kwam voor die tijd wel eens kijken en heb uiteindelijk de stap gezet. Ik denk omdat vrienden ook al bij SV Achterveld lid waren.’ Schouten daarentegen bewandelde de geëigende weg. ‘Ik werd lid zodra het kon en mocht en ben dat altijd gebleven.’ Opvallende overeenkomst tussen beiden: hun carrière in het eerste elftal duurde maar kort, geplaagd als ze waren door blessures.

Onderhoud

Bij binnenkomst op het Sportpark Kerstens valt direct de staat van twee natuurgrasvelden op, zeker aan het eind van het seizoen: biljartlakens, geen kale plekken te vinden. Zelfs in de doelgebieden niet. Alsof er nooit op is gespeeld. Dat is mede de verdienste van de Onderhoudsploeg waarin Hak een groot aandeel heeft. Daarnaast organiseert het voormalige bestuurslid (36 jaar) en lid van verdienste kaartavonden en verleent hij nog hand en spandiensten.

De accommodatie kust zowat de scheidslijn van de provincies Utrecht en Gelderland. ‘Precies achter dát doel’, wijzen beiden naar de verste goal op het hoofdveld, gezien vanuit de kantine, loopt de provinciegrens.

Het onderhoud aan de velden doet SV Achterveld zelf. Noodgedwongen gedreven door eerdere financiële problemen. ‘We wisten al dat we goedkoop tractoren en ander materieel op de kop konden tikken en zijn toen, met toestemming van de gemeente, zelf aan de slag gegaan. Dat scheelde een hoop geld.’ En het resultaat is er één om trots op te zijn.

Oranje/wit

Ook bij Schouten, die dus langer lid is dan Hak, zit SV Achterveld in het bloed. ‘Mijn grootvader heeft vroeger nog beslist dat de clubkleuren oranje/wit waren. Waarom? Simpel. Omdat hij supporter was van FC Volendam. Nu spelen we in oranje shirts met een zwarte broek.’

Ter verhoging van de sfeer en clubliefde zijn er ook diverse liederen gecomponeerd. We komen strofen tegen als ‘Oranje Wit, een loeier en hij zit’. Of: ’20 juni ’46, een datum van gewicht, toen werd door elf vrienden SV Achterveld opgericht’. En bij die oprichting was het dorp Achterveld een buitenbeentje in deze landelijk omgeving. Het was namelijk een katholieke enclave tussen protestante dorpen. ‘Vroeger moesten bestuursleden katholiek zijn, maar daar is nu geen sprake meer van. We hebben ook altijd op zaterdag gevoetbald en dat was niet om religiéuze redenen.’

Bijdetijds

Hak en Schouten zijn trots op hun club, net als het hele dorp overigens. Ze wijzen op de energieneutrale accommodatie. Hak somt op: ‘120 zonnepanelen in 2016, ledverlichting in 2024 en een thuisbatterij die eind 2025 werd geplaatst. We zijn helemaal zelfvoorzienend. Het kunstgras (hoofd)veld is van 2012.’

Vrouwen spelen eveneens een grote rol in de geschiedenis van SV Achterveld. Eerst als handbalsters (van 1959 tot 1964), later (per 1971) als voetbalsters. ‘De vrouwen en meisjes zorgen voor een heel andere dynamiek’, zijn beiden het eens. ‘Het eerste vrouwenteam speelt op een behoorlijk niveau en een hoogtepunt was op 22 mei 2016 (die datum staat bij Schouten zowat in het geheugen gegrift). Toen wonnen onze vrouwen de Districtsbeker. Een prestatie van formaat.’

Saamhorigheid

Ter voorbereiding op ons interview belde Schouten met enkele clubleden. De vraag was om te beschrijven wat SV Achterveld voor hen betekent. ‘Voetbal is de opvoeding van je leven’. Of: ‘Het is de club van ons dorp, we doen het met degenen die er zijn’ en ‘Spelen in het eerste van SV Achterveld is het hoogste dat je kunt bereiken’.

Het geeft goed de saamhorigheid weer waar voorzitter Teun Rook het elders in deze krant over heeft. De club is voor iedereen bijzonder, zeker bijvoorbeeld voor Tim van Beurden, woonachtig in Schiedam, maar elke vrijdagavond present bij 7 v 7. ‘Hij heeft niet eens tijd om op die dag bij zijn ouders langs te gaan die hier in het dorp wonen, zo druk heeft hij het. Maar een voetbalavond bij SV Achterveld slaat hij nooit over.’

Club

Andere hoogtepunten in de clubgeschiedenis, volgens Hak en Schouten (naast de bekerwinst van de vrouwen), zijn de bouw van het eigen complex in 1970 en de jaarlijkse viering van Koningsdag voor het hele dorp op het veld van SV Achterberg en de Bouwdorpen. Al meer dan 20 jaar is het Bouwdorp dé plek waar Achterveldse kinderen en jongeren samen een onvergetelijke week beleven. Op het Kerstens Sportpark wordt getimmerd, gezaagd, gebouwd en volop gespeeld. Niet alleen de kinderen hebben plezier, maar ook ouders, vrijwilligers en bezoekers genieten elk jaar van de gezelligheid en creativiteit die dit dorpsevenement met zich meebrengt, zo valt te lezen op een lokale website.

Met nog zo’n 400 leden (inclusief vrijwilligers) kijken Toon Hak en Jaap Schouten met vertrouwen naar de toekomst. Maar het verleden wordt daarbij niet vergeten, verzekeren beiden. ‘Bij het 75-jarig bestaan hebben we op de graven van overleden leden een bloem gelegd. Als teken dat we ze niet zijn vergeten. De kleur van de bloem? Oranje uiteraard.’