Botic van de Zandschulp moet na uitstekende partij toch buigen
Voor het eerst bereikte Botic van de Zandschulp de laatste acht van het ABN Amro Open. Maar om een toptoernooi te winnen is een mijlpaal niet genoeg. Daarvoor moet je uitstekend blijven spelen. Dat deed de Veenendaler ook tegen de nummer zes van de wereld Alex de Minaur, en toch verloor hij. Op een cruciaal moment wist hij niet door te drukken en dat kostte hem een plaats in de halve finale. Maar de weg omhoog heeft hij wel degelijk ingeslagen.
De laatste twee jaren trof Van de Zandschulp het niet met de loting in Rotterdam. Hij moest het opnemen tegen Alcaraz en Sinner, de nummers een en twee van de wereld, en werd meteen in de eerste ronde uitgeschakeld. Nu was de Franse qualifier Luka Pavlovic zijn tegenstander en die schoof hij tamelijk eenvoudig opzij. De Griek Stéfanos Tsitsipás was in de tweede ronde van veel zwaarder kaliber, maar Van de Zandschulp heeft met Raemon Sluiter als coach veel meer vertrouwen gekregen. Na een slopende partij trok hij tegen de Griek met 6-4,7-6 aan het langste eind.
De door het afmelden van Alcaraz als eerste geplaatste De Minaur, tweemaal op rij verliezend finalist in Rotterdam, was het huizenhoge obstakel in de kwartfinale. Van de Zandschulp begon de partij uitstekend. Hij speelde erg gedurfd en brak in de zesde game de opslag van De Minaur, voldoende voor setwinst: 6-3. Ook in de tweede set kreeg Van de Zandschulp zijn kansen. In de zevende game kreeg hij zelfs drie kansen op een break, maar wist er geen te verzilveren. De set mondde uit in een tiebreak en daarin toonde de Australiër zich het slagvaardigst.
Hij ging door en brak Van de Zandschulp meteen in de beslissende set. De Veenendaler liet echter zien mentaal na een zware periode weer helemaal in orde te zijn. Hij brak terug en kwam op een 5-4 voorsprong. Toen liet zijn service hem even in de steek en De Minaur profiteerde meteen. Hij pakte met 7-5 de set en won de zware driesetter uiteindelijk met 3-6, 7-6, 7-5. Een zure uitschakeling voor Van de Zandschulp, die wel illustreerde het niveau van een tennisser uit de toptien aan te kunnen.